|
Γεια σας, με λένε Λίζα. Μαζί με άλλα σκυλιά ζούσα δεμένη σε μια κοντή αλυσίδα σε μια έκταση που ανήκει σ’ ένα μοναστήρι. Ήταν χάλια αλλά χειρότερα πράγματα συμβαίνουν σε ζώα στην Ελλάδα. Τουλάχιστον μας τάισε μια καλόγρια. Μέχρι που εκείνη πέθανε και έπρεπε όλοι να φύγουμε. Μας ανέλαβαν φιλόζωοι άνθρωποι και ξαφνικά βρέθηκα στην Γερμανία! Αρχικά δεν τόλμησα καν να ξαπλώσω στα μαλακά μαξιλάρια στο καλάθι που μου είχαν ετοιμάσει αλλά τώρα έχω βρει κάτι ακόμη καλύτερα: τον καναπέ! Από κει βλέπω τα πάντα και κάθε μια και τόσο περνάει κάποιος και με χαϊδεύει. Αλλά και να μην περνάει κανένας, τώρα πια δεν ντρέπομαι, πάω και αναζητώ κάποιον για χάδια. Εννοείται πως είμαι πολύ καθαρή και δεν κάνω την ανάγκη μου μέσα στο σπίτι. Επίσης περπατώ πολύ καλά σε λουρί και μπαίνω μόνη μου στο αυτοκίνητο. Δεν είμαι πια νέα σκυλίτσα αλλά απολαμβάνω τις εκτεταμένες βόλτες, ειδικά αφού ήμουν όλη μου την ζωή δεμένη! Μου αρέσουν τα παιχνίδια με τα άλλα σκυλιά, αρσενικά και θηλυκά, ενώ αδιαφορώ παντελώς για τους ποδηλάτες και τους τζόγκερς. Δεν είμαι φοβιτσιάρα απλώς προσέχω γιατί όλα είναι καινούργια για μένα. Πολύ μου αρέσουν τα παιδιά αλλά πάνω από όλα προτιμώ τους άνδρες. Εύχομαι για ένα καλό σπίτι για τα χρόνια που μου μένουν, ένα σπίτι με πολλά πολλά χάδια και ένα σπίτι που οι άνθρωποι έχουν πολύ χρόνο να ασχολούνται μαζί μου. |
|
Ελπίζουμε αυτό το μικρό οπτικό ελάττωμα να μην εμποδίσει τους υποψήφιους ενδιαφερόμενους να υιοθετήσουν την Λίζα. Σύντομα η Λίζα θα υποβληθεί στην επέμβαση και ελπίζουμε όλα να πάνε καλά. Βοηθήστε μας να συνεχίσουμε να την φροντίσουμε και στείλτε έστω μια μικρή δωρεά γιατί αυτή η εγχείρηση θα μας δυσκολέψει αρκετά όσο αφορά τα οικονομικά μας. Επαφή:
Λογαριασμός για δωρεές: Sparkasse Dinslaken-Voerde-Hünxe |
